نماز را بداند . ششم : شك در نماز مستحبى . 1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است مسأله 1190 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه مثلا شك كند كه حمد را خوانده يا نه چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده باشد بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد ، واگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1191 - اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آية پيش از آن را خوانده يا نه ويا وقتي آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1192 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1193 - اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1194 - اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را بجا آورده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، ولى اگر شك كند كه سجده را بجا آورده يا نه بايد برگردد وبجا آورد . مسأله 1195 - كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مىخواند اگر موقعى كه حمد يا تسبيحات مىخواند شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند واگر پيش از آن كه مشغول حمد يا تسبيحات شود شك كند كه سجده يا تشهد را بجا آورده يا نه بايد بجا آورد .